“Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde,

Develer tellal ikeni, pireler berber iken,”

Diye devam eder gider,

Okula giden her çocuk bilir bu tekerlemeyi,

Geleneksel her masalın başında kullanılır…

Biz de on yıllardır bir masal dinledik,

Hatta bu masalın içinde yaşadık,

Kâh üzüldük, kâh ağladık,

Bazen kahrolduk,

Bazen de gururlandık,

Unutulmaz anlar yaşadık,

Yaşatanları omuzlara aldık,

Dibi de gördük küsmedik,

Geri geldik, şımarmadık,

“-O sene, bu sene dedik”

“-Güzel günler göreceğiz çocuklar dedik”

Veee, masal bitti,

Ne yazık ki bitti.

Son yazımda demiştim,

REKORLARI KIRA KIRA DÜ_ŞE_RİZ demiştim,

Evet, aynen böyle oluyor…

Alooo, kimse yokmu?

-DÜŞÜYORUZ!

Şaka değil gerçek,

Mucizelere inanırım ama bu durum da mucize bile, sihirli lambalar bile bizi kurtarmaz,

Gönül böyle istemiyor ama gerçek bu…

Suç kim de?

Hadi bakalım suç kim de?

Suç hepimiz de,

Ben de, sen de, on da,

Kimse kenara çekilip masumları oynamasın,

Bu efsaneyi biz bu hale getirdik,

Ayağa da biz kaldırmalıyız,

Bir hamle lazım,

Güçlü bir hamle,

Gelecek nesillerin masallarına konu olmamak için güçlü bir hamle lazım

Kim atarsa, kimler atarsa atsın arkasına takılmalıyız,

Haydi bakalım…

STADIM NERDE, UNUTMA UNUTTURMA?