Bu yazımız ; değerli ormancı duayen, rahmetli Ekrem Tanyel büyüğümüzün şahsiyetinin tanınması ve son yıllarında sosyal etkinliklere Bolu’dan hemşehrilerimizi de katarak Anadolu turları düzenlemesi üzerinedir.

Ekrem Tanyel ,65 yaşında yakalandığı hastalıktan dolayı aramızdan ayrılmıştı 1999).

Ekrem Tanyel ,ismi meslek camiasında her zaman saygıyla anılan çok yönlü bir lider olup ,Orman Gen. Müdürlüğü Teftiş Kurulu Başkanlığı da yapmış bir başmüfettiştir.

Ayrıca uzun yıllar Ankara’da Türkiye Ormancılar Derneği yönetim Kurulu Başkanlığı (1976-1977) - (1984-1992) yapmıştır.

Vefatından sonra (1999) ,dönemin TOD. yönetimi ve akademisyenler ,yakın meslektaşlarınca yazılan metinlerde öne çıkan temalar ve anı kesitleri şunlardır.

- “ Demokratik ve Eğilmeyen Başkan Vurgusu”yazılan ana metinlerde en çok öne çıkan olaylardan biri .

Ekrem Tanyel’in TOD. Başkanlığı devamında sağladığı özgürlükçü ortamda, siyasi baskıların yoğun olduğu dönemlerde bile meslekdaşlarını koruduğu , dışardan gelen etkinliklerin arkasında durduğu anılarla yad edilmiştir.

- “ 3116 sayılı Orman Kanunu ve Cumhuriyet Ormancılığı” : Orman ve Av dergisindeki yazılarda onun 1937 tarihli ve tarihi öneme sahip 3116 sayılı Orman Kanunu ilkelerine olan bağlılığı anlatılmıştır.

Gençlik yıllarında bir orman müfettişi olarak Anadolu ‘yu nasıl pejmürde şartlarda çadırlarda kalarak gezdiği ve orman köylüsünün haklarını savunduğu anı metinlerinde nostaljik ve saygılı bir dille aktarılmıştır.

-”Toprağı Bol Olsun / Nur İçinde Yatsın” :Meslektaşlarının veda yazıları ,yalnızca bürokratik bir kayıp ilanından ibaret kalmamış,dernek çatısı altında toplayabilen karakterine derin saygı duruşları içeren kişisel anılarla bezenmiştir.

SOSYAL VE EĞİTİM UĞRAŞLARI

1990’lı yılların ortalarında, Türkiye Ormancılar Derneği pankartı asılı olan, Bolu’dan Hacı İsmail Kınacı Tur Organizasyonu otobüsle ,Bolu, Eskişehir,Ankara gruplarını Ankara’da buluşturmuştu.

Karışık grupların birbirine kaynaşması için otobüs koltuk numaralarını kura ile tesbit eder ,aralarda da yinelerdi. Benzeri demokratik usül ,kaldığımız mekanlarda ki misafirhane ve otellerde de geçerliydi.

Gittiğimiz Anadolu mekanlarında , özellikle orman İşletmeci ,milli Parkcı meslektaşlardan rehberlik hizmeti alarak bilgilenmemizi sağlardı.

Nerelere gittik..!

Bolu’dan eşleri ile birlikte orman araştırmacıları, avukatlar, doktor ve,esnaflardan tanıdık 15-20 kişilik grup oluşturulmuştu.

Önceleri revaçta olan “Rus Pazarları”nı Karadeniz ‘de gezebilmek için Sinop ,Samsun,Ordu, Trabzon ve Meryem Ana kilisesi ,Rize, Artvin-M.Kemal Paşaya gidildi.

Başka bir yıl Kapadokya, Seyfe ve Tuz Gölü ,Nevşehir ,ayrı bir yıl da Fethiye-Ölü Deniz ,Kaş- Mavitur, Antalya civarı dolaşıldı.

Yine Pamukkale, Denizli-Buldan ,Kuşadası programı şeklinde devam etti. Bu tur gezileri akşamları da, bir eğlence mekanında müzik eşliğinde eğlenceye dönüşürdü.

Ekrem Bey ve eşi Neşe Hanım ,her yaştan insanla kaynaşır,Ekrem Bey. gece sonuna doğru assolist olarak çok sevdiği Gaziantep ve Elazığ yörelerine ait anonim ;”Yoğurt koydum dolaba ellere vay / Bu gün başım kalaba ellere vay” türküsüyle herkesi ayağa kaldırır , coşkuyu tavan yapardı.

Ekrem Bey’e olan şükran borcumuzu bir nebzecik ödemek ve ağırlamak için eşiyle birlikte( 1996 Yılı olabilir ) Bolu’ya davet ettik.

Eski Orman Misafirhanesi ve Gölcük Kır Gazinosunda yemekli ve müzikli gecelerimizde bizleri şereflendirdi.

3 Eylül 1999 tarihinde yakalandığı hastalıktan vefatı bizleri çok derinden üzdü.

Sizlere onun halk tipi ,kibir yoksunu, eşitlikçi, üstün insani sosyal vasıflarını bir damlacık olsun aktarabildiysem ne mutlu bana.

Hala 1990’lı yılların musikisinin verdiği haz gibi, bizlerin yaşamında olumlu zengin tatlar katan emekleriniz için ne kadar teşekkür etsek azdır.

Dualarımızla nur içinde yatın .